Jakkie!! Ik krijg het gevoel nog niet helemaal te pakken!Ben weer zoveel bewuster van een aantal processen. Dat ik veel meer oude patronen in stand houd dan ik dacht. Dat ik er heel goed uitzie en daar complimenten over krijg, terwijl ik me van binnen een beetje angstig en chaotisch voel. Dat ik heel vrolijk over kan komen als ik dat niet ben. En dat iedereen me observeert als iemand die het goed voor elkaar heeft en niets te klagen heeft. Want zo zie ik er toch uit? Doe ik mezelf toch voorkomen?
Hoe moeilijk is het om die patronen écht los te laten. En waar begin ik?
Nou na een jaar draaikonten ben ik sinds gisteren dan eindelijk mijn zolder opgegaan om dozen leeg te ruimen. Voelde het nú pas goed om al mijn met zweetdruppels gecreëerde samenvattingen de deur uit te doen. Allemaal kennis, die me nu nóg niet raakt, zo hard op gezwoegd. Misschien was het daarom wel dat ik het bewaarde. De móeite die ik er in heb gestopt om er iets van te begrijpen. Allemaal dingen die ik moest onthouden om te reproduceren om een goed cijfer te halen, zonder dat het me raakte. Zonder dat het me interesseerde. Ik vind zoveel daarvan nog steeds zo'n onzinkennis. Want wat heb ik er mee bereikt? Dat ik heel goed met doorzettingsvermogen kan blokken op woorden die me niets doen, waar ik ook niets mee ga doen? Er stonden stukken opgeschreven die ik nu nog niet begreep. Ongelovelijk. Wiskunde A, Economie I en II, Frans, Duits, Engels. Europakunde, ugh, Exportmanagement. Beleid, jakkie!, en Beleidstukken schrijven. Statistieken, hebben we daar geen computers voor?
Wat vond ik het fantastisch om bij mijn opleiding Coaching & Counseling ineens leraren te ontmoeten die me dingen vertelden die ik écht graag wilde weten. Wiens boeken ik verslond, omdat ik zó blij was dat ze me dingen leerden waar ik naar snakte. Wat een verademing om op mijn dertigste voor het eerst met een leuke manier van studeren in aanraking kwam. En wat een cadeautje om daar nu geld aan uit te geven. Aan ontwikkeling op mijn manier. Wat is leren genieten geworden. En wat is het onderwijs voor mij pittig geweest. Bloed, zweet en tranen.
En wat grappig dat in mijn leven het véél belangrijk lijkt om 'geleerde' dingen af te leren, dan aan te leren. Want mijn echte kennis zit van binnen. Die voel ik in de mooie gesprekken of als ik mediteer. Dan komt alles binnenwaaien. Maar economische of wiskundige formules.... daar haal ik toch gewoon een expert voor in huis!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten